Kobieta II

Dwa płótna z 1978 roku noszą ten sam tytuł i trzeba je oglądać razem, bo to zestawienie mówi, czego szukała. Na jednym kobieta nie ma ciała: jest czerwoną formą pogiętą jak tkanina albo rozkrojony owoc, na oliwkowym polu, a postać rozpoznaje się tylko po rytmie fałd.

Na drugim jest prawdziwe popiersie — głowa, ramiona, czerwona draperia, a za nimi pejzaż z białymi sześcianami postawionymi na trawie. To samo słowo i dwie przeciwne drogi, abstrakcja i portret, wypróbowane w tym samym roku.