Sen nocy letniej

Mahoniowy blok z dwiema prostokątnymi wnękami wpuszczonymi w boki; na jego płycie podnosi się pionowa tafla przebita przelotowym oknem, a po bokach tafli, u góry, dwoje wielkich ludzkich uszu. Z przodu, na płycie, stożek z jasnego klonu. Od frontu jest głową — uszy po bokach, stożek jak pysk; z ukosa staje się krzesłem, z oparciem wyrastającym z tylnej krawędzi siedziska.

Tytuł jest tytułem komedii Szekspira, w której człowiek zasypia i budzi się z oślą głową. To jedno z dzieł, które podróżują najczęściej: pojawia się już w katalogu ogólnopolskiego przeglądu „Tendencje i osobowości” w warszawskiej Zachęcie w 1979 roku, a w 2009 stoi jeszcze w sali w Siedlcach. W 1981, pośrodku tego wszystkiego, artystka je maluje.