Seria S.01 — Słownik form

Dyski

Cykl brązów · 1976–1999

Krąg brązu na podstawie z kamienia lub drewna: wewnątrz wszystko, co może się dziać z zamkniętym polem: kiełkowanie, pękanie, otwieranie się, atak. Wśród serii Antoniny to najbardziej zwarta i najbardziej programowa: rodzi się na papierze jako alfabet wariacji i staje się rodziną brązów kameralnych.

Dysk wchodzi do jej twórczości w 1976 roku jako atrybut miotacza — «Dyskobol» wyróżniony wśród rzeźb sportowych — a dziesięć lat później się usamodzielnia: już nie przedmiot gestu, lecz pole, na którym gest się dokonuje.

02

Na papierze

1983–1984

Między październikiem 1983 a majem 1984 Antonina zapełnia cztery arkusze dwudziestoma dwoma projektami dysków: niemal wszystkie ujęte jak rzeźby, z podstawą kreśloną od linijki. To metoda całej jej twórczości — najpierw alfabet, potem litery — i tu widać ją lepiej niż gdziekolwiek indziej.

Pod trzynastoma podstawami zapisuje ołówkiem, kursywą, tytuł. A arkusze nie pozostają arkuszami: Płacz i Oszczep stają się dziełami jeszcze w tym samym 1983 roku — mosiądz i brąz na mahoniu, cytowane przez krytykę i odnotowane w katalogach z epoki. To ten sam czas, w którym powstaje medalion na dwudziestopięciolecie TPSP: i on, w listopadzie 1983, zaczyna się od trzech ołówkowych tond na karteczce.

Cykl wykracza poza podium: należą do niego także Płacz i Oszczep, Nadzieja, Zbliżenie I i II.

Trzynaście tytułów zapisanych pod podstawami
  • przetrwanie
  • powstanie
  • przemijanie
  • pękanie
  • przenikanie
  • atak
  • rozstanie
  • zbliżenie
  • oszczep
  • jesień
  • osobisty wzrost
  • płacz
  • sen na jawie