Seria S.01 — Słownik form

Dyski

Cykl brązów · 1976–1999

Krąg brązu na podstawie z kamienia lub drewna: wewnątrz wszystko, co może się dziać z zamkniętym polem: kiełkowanie, pękanie, otwieranie się, atak. Na arkuszach projektowych dysk jest polem wariacji, które powracają w rzeźbach z brązu.

Dysk wchodzi do jej twórczości w 1976 roku jako atrybut miotacza — «Dyskobol» wyróżniony wśród rzeźb sportowych — a w latach osiemdziesiątych się usamodzielnia: już nie przedmiot gestu, lecz pole, na którym gest się dokonuje.

01

Podium

Dyski, każdy na swoim postumencie. Patyna brązu — brunatna, złocista, czerwonawa — towarzyszy wariacjom formy.

02

Na papierze

1983–1984

Między październikiem 1983 a majem 1984 Antonina zapełnia cztery arkusze dwudziestoma dwoma projektami dysków: niemal wszystkie ujęte jak rzeźby, z podstawą kreśloną od linijki. Arkusze pozwalają prześledzić wariacje formy przed odlewem.

Pod trzynastoma podstawami zapisuje ołówkiem, kursywą, tytuł. A arkusze nie pozostają arkuszami: Płacz i Oszczep stają się dziełami jeszcze w tym samym 1983 roku — mosiądz i brąz na mahoniu, cytowane przez krytykę i odnotowane w katalogach z epoki. To ten sam czas, w którym powstaje medalion na dwudziestopięciolecie TPSP: i on, w listopadzie 1983, zaczyna się od trzech ołówkowych tond na karteczce.

Cykl wykracza poza podium: należą do niego także Płacz i Oszczep, Nadzieja, Zbliżenie I i II.

Trzynaście tytułów zapisanych pod podstawami
  • przetrwanie
  • powstanie
  • przemijanie
  • pękanie
  • przenikanie
  • atak
  • rozstanie
  • zbliżenie
  • oszczep
  • jesień
  • osobisty wzrost
  • płacz
  • sen na jawie
Słownik form Wszystkie serie Otwórz dział Gdzie są dzieła Kontakt Otwórz dział