Wielkie drewna

Przed dyskami i przed brązem — drewno: między 1968 a 1971 rokiem Antonina buduje swoje największe dzieła — kompozycje wieloelementowe, postacie wysokie jak ludzie, stojące razem, jak tłum. Mahoń, orzech, dąb: całe pnie i płyty, drążone, aż przepuszczą światło.

To dzieła przeznaczone do przestrzeni otwartej i do bycia razem: rodzą się w parkach i na sympozjach, i do dziś się przemieszczają — z muzeum do muzeum, z aranżacji do aranżacji — nie tracąc natury zespołu.