Zatrzymane w Pamięci

Cykl rodzi się w październiku 2004 roku i rodzi się ciemny: w pierwszych arkuszach światło jest szczeliną schodzącą w zielone pole, snopem przecinającym mrok, a postacie siedzą u jego stóp — skulone, klęczące. To dwa Oczekiwania; obok nich Rozpacz, zasłona zaciskająca się wokół zawoalowanej postaci.

Dwa lata później rejestr się zmienia: trzy Drogi z 2006 roku otwierają w ścianie drzwi, a z drzwi wychodzi droga światła, schodząca ku patrzącemu. Postacie pozostają cieniami, ale stoją już na progu: jedna patrzy na drogę, inna nią idzie.

Tytuł cyklu nazywa metodę: to, co pamięć zatrzymuje, wraca jako pokój, próg, droga. W katalogu cykl obejmuje też siódmy arkusz, noszący samą nazwę cyklu.

Słowa cyklu nie rodzą się jednak tutaj. «Oczekiwanie» to tytuł, który artystka zapisała już ołówkiem na arkuszu projektowym, pod dwiema postaciami stojącymi na plincie: rzeźbą nigdy nie wykonaną. Malowany cykl nie rozwija tamtych projektów — sięga do ich słownika.