Zbliżenie

Blok piaskowca o niemal kwadratowym rzucie, rozłupany pośrodku pionową szczeliną: po obu stronach szczeliny dwie nabrzmiałe formy wyciągają się ku sobie, nie dotykając się, a dokoła kamień zostaje szorstki, bity krzyżowo. Fotografia chwyta go jeszcze na drewnianych kozłach, w trakcie pracy.

Powstaje w 1976 roku w Reinhardtsdorf, wśród piaskowcowych gór nad Łabą, na sympozjum rzeźbiarskim odbywającym się tam, gdzie kamień się wydobywa: to pierwszy z jej niemieckich plenerów, a w tym samym kamieniu wyrzeźbi rok później, w Hoyerswerdzie, pierwszą Cywilizację. Na lewym boku wyryła monogram i rok: „AWJ 1976”.

W Niemczech dzieło nazywa się „Werdendes”, to, co się staje. Wystawione w Berlinie w 1978 roku, dwa lata później zostało ustawione nad Sprewą, w Treptower Park, gdzie przewodniki po mieście wskazują je do dziś: formowanie się żywego kształtu wewnątrz najtwardszego materiału, mówią, jest jego tematem. Motyw zajmował ją wcześniej — na plenerze rzeźby w drewnie w Hajnówce, w 1973 roku, pokazuje prace zebrane pod tytułem „Zbliżenia”.