Medal 25 lat TPSP

Medal na dwudziestopięciolecie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Warszawie: na brązie, u dołu, biegnie wstęga z datami „1959 – 1984”, a dokoła przechodzą równoległe pasma i kwadratowy meander wpuszczony w bok. Projektuje go w listopadzie 1983 roku, i z tego projektu zachowało się wszystko — to jeden z nielicznych obiektów medalierstwa, w którym drogę od rysunku do odlewu da się prześledzić w całości.

Zaczyna się od skromnej kartki: trzy krążki jeden pod drugim, naszkicowane delikatną kreską ołówka. Na pierwszym wstęga przecina pole ukośnie, z dwiema datami nad schodkową strukturą; na drugim schody wchodzą na platformę; na trzecim forma wrzecionowata, zawiązana pośrodku. To trzy drogi, i stamtąd się rozchodzą.

Trzecia staje się okiem. Na skończonej karcie, wymodelowanej ołówkiem tak, że wygląda jak płaskorzeźba, oba lica medalu niosą po wielkim otwartym ludzkim oku w koronie mięsistych płatów, z napisem „XXV LAT TPSP W WARSZAWIE” biegnącym łukiem wzdłuż krawędzi. To najpiękniejsza z trzech redakcji i nie znamy jej odlewu.

Odlana jest pierwsza: równoległe pasma, kwadratowy meander, wstęga z napisem — te same trzy elementy, które na brązie widać jako wypukłe. Na tej karcie oba krążki stoją obok siebie, a tekst rozdzielony jest między nie jak na prawdziwym medalu: napis na jednym licu, daty na drugim. Fotografia pokazuje lico z datami; drugie znamy z rysunku.

W 2009 roku brąz stoi w gablocie na wystawie „Przemijanie” w Siedlcach.